W taki dzień jak ten

to po prostu chce się biegać i skakać.
Mam wrażenie, że wszystko mogę, że świat należy do mnie.
I że wystarczy wypowiedzieć marzenia aby się spełniły.
Albo rozłożyć ramiona, zaciągnąć ciepłym wiatrem i polecieć do nieba.

DSCN7937.JPGDSCN7939.JPGDSCN7941.JPGDSCN7981.JPG

Ewa
Ten wpis został opublikowany w kategorii Kategoria. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

7 odpowiedzi na W taki dzień jak ten

  1. Ania pisze:

    Zazdroszczę tych wrażeń…:)

  2. pepegi pisze:

    też mi kasztanowo dziś 😉
    ojj wydaje mi się, że czuję, o czym mówisz. najfajniejsze jest to, że taki stan przychodzi niezależnie od tego, czy akurat więcej czy mniej balastu przyziemnych kłopotów – po prostu czasem przychodzi 😉

  3. zb pisze:

    jesień, jesień złocista,
    jesień w kolorze słońca.
    świat lśni i mieni się w liściach
    z drzew spadających bez końca.

    wrzesień, wrzesień poeta
    słowa w wiersze zaplata.
    płyną strofy na wietrze
    z nićmi babiego lata.

    wszystko jest dzisiaj piękne,
    oszaleć można w zachwycie.
    rozłożę ręce, przyklęknę
    i krzyknę: jak kocham życie!
    ———————–
    tak sobie wymyśliłem 😉

  4. skaf_ pisze:

    fajnie mu w tej fryzurze

  5. nieznajoma pisze:

    Cenię sposób podglądania świata, który pokazujesz na zdjęciach…

    Zbyszku… jestem pod wrazeniem

  6. be pisze:

    kurcze ..jak ten czas zasuwa…

  7. missja pisze:

    piękne „refleksy” ma Adaś 🙂

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *