.

Informowałam o tym spektaklu wychowawczynię Kasi, gdy zorganizowano cykl przedstawień dla szkół, w czasie godzin lekcyjnych. Tradycyjnie bez odzewu. Dlatego gdy wznowiono pokaz w weekend, wybrałyśmy się z Kasią na spektakl we własnym zakresie. A tematyka ważna, aktualna – cyberprzemoc, hejt w internecie, prześladowanie słabszych w szkołach, zagubienie nastolatków, brak zrozumienia. To historia nastoletniego Josha, który w więziennej celi dokonuje rachunku sumienia za popełnione masowe morderstwo. Sztuka  odnosi się do masakry, która miała miejsce w Stanach Zjednoczonych, kiedy to dwóch nastolatków zabiło na terenie szkoły kilkunastu rówieśników i nauczyciela.  W naszym, lokalnym teatrze, spektakl wystawiano w sali kameralnej, gdzie krzesła ustawiono wokół sceny. Aktorzy byli na wyciagnięcie ręki, gdy szeptali słychać było każde słowo, gdy krzyczeli to jakby do ucha każdego widza. Poruszający, emocjonalny przekaz, wspaniała gra młodych aktorów.  Wrażenie odpowiednie, bo gdy po wszystkim wychyliłam się i spojrzałam na Kasię, od której dzieliło mnie kilka osób, ta miała szeroko otwarte oczy i patrząc na mnie wypowiedziała bezgłośnie – ŁAŁ!

 

Ten wpis został opublikowany w kategorii Kategoria. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *